Hoogbegaafdheid

Fragmenten uit mijn boek ‘Ben ik dan een slechte mama?’:

Hoogbegaafdheid is zoveel méér dan intelligent zijn alleen. Na de eerste shock voelde het bijna als een openbaring om dat te horen. 

Hoogbegaafde kinderen dragen in de meeste gevallen een rugzakje vol specifieke kenmerken die hen bij hun klasgenoten en leerkrachten niet altijd bijster populair maken. Zo zijn ze naast intelligent ook behoorlijk kritisch. Ze beschikken over een torenhoog rechtvaardigheidsgevoel en zijn bijzonder nieuwsgierig. Iets simpelweg aannemen, doen ze over het algemeen niet (…)

Er zijn meerdere types hoogbegaafde leerlingen. 

Een enkeling studeert op twaalfjarige leeftijd af aan een of andere universiteit, als het kan in drie richtingen tegelijk. Maar dat gebeurt heel uitzonderlijk. Hoogbegaafde kinderen zijn meestal perfectionistisch. Perfectionisme en faalangst gaan vaak hand in hand en dat is geen evidente combinatie! (…)

Mijn man is de perfectie zelve, zeg gerust angstaanjagend perfect. Hij is geen nieuwe man, hij is meer dan dat. Hij doet zowat álles in het huishouden. Alles. Beter. En meer. En hoe hard je dat ook wil verbergen, het is de voedingsbodem voor dezelfde eigenschappen bij je kind. Ook Kaat hield van sorteren en opruimen, van bakjes met labels en mappen met kleurentabs. Om het goede evenwicht te bewaren, erfde ze gelukkig ook wat van mijn chaotische genen. Ze haatte het om haar handen te wassen en veegde na elke lunch vakkundig haar met choco besmeurde vingers af aan haar frisgewassen T-shirt. Ik waakte als een beest over overdreven perfectionistische trekken. Ik versleet op de rand van Kaats bed zodanig veel Pippi Langkous-boeken dat ze meel op de vloer de meest hilarische schaatsbaan van de wereld vond.  
Bij wijze van spreken dan…

En er stond nog zo’n uitgesproken persoonskenmerk in het lijstje van hoogbegaafdheid: hoogsensitiviteit. 

Hoogbegaafde personen zijn over het algemeen ook hoogsensitief. Omgekeerd geldt die stelling gelukkig niet. Ik ben zelf hoogsensitief, zeker op het vlak van licht en geluid. Ik kan je verzekeren: leven met één ‘hoog’ is al een hele uitdaging, met twee is op zijn zachtst uitgedrukt aartsmoeilijk. Hoe meer infoavonden en opleidingen ik volgde, hoe meer ik ervan overtuigd geraakte dat wij als ouders hoogbegaafdheid compleet verkeerd hadden ingeschat. En wij niet alleen. 

Hoogbegaafdheid valt niet te genezen. Integendeel. Als je het herkent en erkent, kom je in een wonderlijke, mysterieuze wereld vol kansen én uitdagingen terecht. Ik zei het eerder al, de wereld is over het algemeen heerlijk voor ‘gemiddeld’, maar onwaarschijnlijk uitdagend voor ‘hoog’ en ‘laag’ (…)

___

(afbeelding) Dit is het verklarende model van Jan Kuipers, dat meteen ook duidelijk maakt welke factoren hoogbegaafden (kunnen) motiveren/doen groeien: